"Όπερα για παιδιά"

ΟΠΕΡΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ- ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

  «Η νυχτερίδα» 

 Η παράσταση είναι βασισμένη στην όπερα του Γιόχαν Στράους  σε

 διασκευή – Κείμενο πρόζας – Σκηνοθεσία της Κάρμεν Ρουγγέρη

 

Μουσική διεύθυνση:Δημήτρης Κατσίμπας, Γιώργος Αραβίδης

Μουσική προσαρμογή για μικρό σύνολο:Κώστας Κριτσωτάκης

Στίχοι τραγουδιών: Ανδρέας Κουλουμπής

Σκηνικά – Κοστούμια:Χριστίνα Κουλουμπή

Χορογραφία:Πέτρος Γάλλιας

Φωτισμοί:Χριστίνα Θανάσουλα

Διεύθυνση χορωδίας:Κώστας Δρακάκης

Ορχήστρα και Χορωδία Παιδικής Σκηνής

         ΚΥΡΙΑΚΗ  28 Φεβρουαρίου 2010  ώρα 11.00  στο θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ

                                 ώρα αναχώρησης : 8.00 π.μ. από  το Ζάππειο

Δηλώσεις  συμμετοχής μέχρι στις 15 Φεβρουαρίου στη γραμματεία του Ωδείου

Τιμή εισιτηρίου και πούλμαν 20 ευρώ

Η Νυχτερίδα - ο χορός των παραμυθιών

Οπερέτα διαλέξαμε φέτος για τους μικρούς μας φίλους, και συγκεκριμένα τη Νυχτερίδα του Γιόχαν Στράους. Ο Γιόχαν Στράους θεωρείται βασιλιάς του βαλς και η Νυχτερίδα βασίλισσα της οπερέτας.
Τι είναι, αλήθεια, η οπερέτα; Είναι ένα είδος «ελαφράς όπερας» τόσο ως προς τη μουσική, όσο και ως προς το θέμα. Στη μορφή με την οποία τη γνωρίζουμε σήμερα δημιουργήθηκε το 1848 από τον Γάλλο συνθέτη Ερβέ - το πραγματικό του όνομα ήταν Φλοριμόν Ρονζέ. Πρόκειται για μουσικό θεατρικό είδος με πεζούς διαλόγους (πρόζα), χορό και τραγούδι, που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στο Παρίσι το 1855, όταν ο συνθέτης Ζαν Όφενμπαχ ίδρυσε ένα δικό του θέατρο για να παρουσιάζει εκεί τα έργα του. Η βιεννέζικη παραλλαγή της οπερέτας καλλιεργήθηκε κυρίως στα θέατρα των προαστίων της Βιέννης. Το 1874 με την περίφημη Νυχτερίδα του ο συνθέτης Γιόχαν Στράους εγκαινίασε ουσιαστικά τη «χρυσή εποχή» της βιεννέζικης οπερέτας. Ονειρευόμουν να ανεβάσω τη Νυχτερίδα, θέλοντας να γνωρίσω στα παιδιά αυτόν το μοναδικό συνθέτη. Πάντοτε όμως σκόνταφτα στην υπόθεση, που δεν ήταν κατάλληλη για παιδιά. Τυχαία σε ένα αφιέρωμα άκουσα ότι η οπερέτα αυτή θεωρείται ένα αριστουργηματικό μουσικό αρχιτεκτόνημα, το οποίο κάθε δημιουργός μπορεί να «διακοσμήσει» με το δικό του τρόπο. Αυτό ήταν!
Αν κρατούσαμε τα πιο όμορφα μουσικά μέρη, αν διαλέγαμε τα μελωδικότερα τραγούδια και αν «διακοσμούσα» διαφορετικά αυτό το μουσικό αρχιτεκτόνημα, θα μπορούσα ωραιότατα να το παρουσιάσω στα παιδιά. Και αυτό έκανα.
Το έργο αποτελείται από τρία μέρη. Στο πρώτο και στο τρίτο μέρος χρειάστηκε να επέμβω περισσότερο. Κράτησα όμως τα ονόματα και τους χαρακτήρες του πρωτότυπου. Το δεύτερο μέρος είναι όλο ένας χορός μεταμφιεσμένων. Τι πιο ωραίο, λοιπόν, από ένα χορό γεμάτο παραμυθένιους ήρωες.
Έτσι, έπειτα από πολλή δουλειά και μελέτη, με σεβασμό προς τη μουσική και το συνθέτη, είμαστε πλέον έτοιμοι, οι συνεργάτες μου και εγώ, να παρουσιάσουμε στους μικρούς μας φίλους το έργο Η νυχτερίδα - Ο χορός των παραμυθιών.
ΚΑΡΜΕΝ ΡΟΥΓΓΕΡΗ

Γιόχαν Στράους Είναι το πρώτο από τα έξι παιδιά του διάσημου συνθέτη Γιόχαν Μπαπτίστ Στράους. Γεννήθηκε στη Βιέννη στις 25 Οκτωβρίου 1825. Από πολύ μικρός άρχισε μαθήματα μουσικής. Έπαιζε βιολί και στα έξι του χρόνια σύνθεσε το πρώτο του βαλς. Μεγαλώνοντας ακολούθησε την επιθυμία του πατέρα του και εργάστηκε σε τράπεζα. Παράλληλα, οργάνωσε μία ορχήστρα 15 μουσικών. Η επιτυχία της ήταν τόσο μεγάλη, που ανταγωνιζόταν σε φήμη ακόμα και την ορχήστρα του πατέρα του.
Μετά το θάνατο του πατέρα του, το 1849, ο Γιόχαν Στράους άρχισε να περιοδεύει σε Ευρώπη και ΗΠΑ παρουσιάζοντας τη μουσική του. Οι μεγαλύτεροι συνθέτες της εποχής του αναγνώρισαν το μουσικό του ταλέντο. Από το 1835 αφιερώθηκε στην οπερέτα και έφτασε το βαλς στον υψηλότερο βαθμό τελειότητας. Πέθανε στη Βιέννη στις 3 Ιουνίου 1899, αφήνοντας πίσω του ένα πολύ σημαντικό έργο.

Λίγα λόγια για το έργο μας Σε ένα αρχοντικό στη Βιέννη ζούσε πολλά χρόνια πριν ένα ζευγάρι ευγενών. Ο βαρόνος Άϊζενσταϊν και η βαρόνη Ροζαλίντε. Στο ίδιο σπίτι ζούσε επίσης η Αντέλε η καμαριέρα τους. Φίλος του ζευγαριού ήταν ο Μπλιντ, δικηγόρος στο επάγγελμα. Στο έργο μας θα έχουμε, ακόμη, την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον Φρανκ (υπαρχηγό της αστυνομίας), τη Χίλντα (αστυνόμο Α΄), τον Γιόχαν (αστυνόμο Β΄), τον Λανγκ (αστυνόμο Γ΄), τον Άλφρεντ (τενόρο στο επάγγελμα) και πολλούς άλλους.
Με παραμυθένιο τρόπο, γυρνώντας το δείχτη ενός ρολογιού, θα πάμε πολλά χρόνια πίσω, για να τους βρούμε όλους συμμαθητές στο ίδιο σχολείο. Θα τους δούμε σε μάθημα χορού, σε μάθημα μουσικής, στην απονομή των διπλωμάτων τους. Θα ακολουθήσει η πρόταση γάμου του Άιζενσταϊν στη Ροζαλίντε. Ύστερα ο γάμος του ζευγαριού.
Θα περάσουν λίγα χρόνια. Ο Άιζενσταϊν θα προκαλέσει πολλά προβλήματα με το χαρακτήρα του, ώσπου σε ένα χορό μεταμφιεσμένων θα δοθεί η λύση, χαρίζοντας ένα ευτυχισμένο τέλος στην ιστορία μας.